Haber: Osman BEKAR
(AYDIN) – Aydın‘ın Bozdağan ilçesi Alamut köyünde hayvancılık yapan Ahmet Çelik, geçmişte 20’nin üzerinde olan beslediği hayvan sayısının 5’e düştüğünü belirterek, “Üretici 2-3 yıldır ziyanına dahi olsa üretmeye çabalıyor, direniyor. Bir torba gübre bin lirayı bulmuş, mazot 47,5 lira olmuşken, biz sütü 14,5 liraya satmaya çalışıyoruz. Hayvancılığa devam etmek istiyor fakat yapamıyoruz. Ben bırakacağım, yarın öbürleri bırakacak. Gelecek jenerasyon de bu işi yapamayacak” dedi.
Çelik, hayvancılık yapmanın her geçen gün zorlaştığını söyledi. Evvelce 22 baş hayvanı olduğunu belirten Çelik, artık 5 baş hayvanı olduğunu onları da satmayı düşündüğünü söz etti. Üretici Ahmet Çelik şunları söyledi:
“Çocukluğumdan beri hayvancılıkla uğraşıyorum. Atalarımızın hayvanlarla toprak işlediği, ekin ektiği, harman yaptığı ve geçimini sağladığı günleri hatırlıyorum. O devirlerde teknoloji bu kadar gelişmiş olmasa da beşerler topraktan ve hayvandan kazandıklarıyla hem geçiniyor hem de memnun olabiliyordu. Bugün ise elimizde onca teknolojik imkan varken para kazanamıyor, geçinemiyor ve mutsuzuz. Her şey çok değerli, yakıt fiyatları aldı başını gidiyor. Artık üretemez hale geldik. Hayvancılığa birinci başladığımızda hayvan sayımız azdı. Hayvancılığın yeterli olduğu devirlerde hayvan sayımızı 22 başa kadar çıkardık. Lakin sonrasında ziyan etmeye başladık. Yem fiyatları, işçilikler ve öbür maliyetler daima arttı, buna karşılık karımız daima düştü. Bu durum bizi hayvan sayımızı azaltmaya zorladı ve şu an elimde yalnızca 5 baş hayvanım kaldı. Ne yazık ki bu 5 baştan da kar ettiğimiz söylenemez, bilakis zarardayız. Personellik maliyetinden kaçınmak için tüm işleri eşim ve ben kendimiz yapmamıza karşın durum değişmedi. Önümüzdeki yıllarda bu 5 baş hayvandan da vazgeçmek zorunda kalabiliriz.
“Sütçülük son vakitlerde uygunca berbata gitti”
Hayvancılığın yalnızca yem, veteriner hizmetleri ve tohumlama masrafları yok. Elektrik, su, mazot, gübre üzere sayısız sarfiyatı var. Sütçülük ise son vakitlerde uygunca berbata gitti. Biz sütü 14,5 liradan satarken, marketlerde sütün litresi 30- 35 liraya çıkıyor. Bir fincan kahve 20 lirayken, biz bir litre sütü 14,5 liraya satmakta zorlanıyoruz. Son üç beş yıldır daima zarardayız ve bu yüzden hayvancılığı bırakma noktasına geldik. Devlet desteklemeleri de ne yazık ki komik sayılara düştü. Damızlık birliğine üye olanlara verilen desteklemeler farklı ve yetersiz kalıyor. Banka kesintileri de işin uğraşı. Bu desteklemelerin hiçbir cazibesi kalmadı. Şu an elimizdeki simental ırkı hayvanlarımızın yalnızca iki tanesi sağılıyor, başkaları hamile. Bu ırk çok süt vermez, en fazla 20- 22 litre süt verirler ki bu da maliyetleri karşılamıyor. Çocukluğumdan beri severek yaptığım bu işi, gücüm yettiği sürece 2- 3 yıl daha sürdürmeye çalışacağım.
“Gelecek kuşak bu işi yapamayacak”
Hükümetten tek talebimiz, çiftçiliğe ve üreticiye biraz daha bedel vermesidir. Çiftçi büyük şeyler istemiyor; yalnızca karnını doyuracak, ailesinin geçimini sağlayacak ve kimseye muhtaç olmayacak kadar bir gelir istiyor. Üretici 2-3 yıldır ziyanına dahi olsa üretmeye çabalıyor, direniyor. Bir torba gübre bin lirayı bulmuş, mazot 47,5 lira olmuşken, biz sütü 14,5 liraya satmaya çalışıyoruz. Bu nasıl olacak bilmiyorum. Hayvancılığa devam etmek istiyor fakat yapamıyoruz. Ben bırakacağım, yarın diğerleri bırakacak. Gelecek jenerasyon de bu işi yapamayacak. Pekala o vakit beşerler et yemeyecek mi? Çocuklar süt içmeyecek mi? Yoğurt, peynir tüketemeyecek mi? Herkes bırakırsa bu eserler üretilemez hale gelecek ve her şeyi yurt dışından almak zorunda kalacağız.
“Eşim ve ben hiçbir şey harcamasak bile torunlarımıza yetmez”
Benim üzere binlerce insan bu işi bırakmak zorunda kalacak. 14 bin 600 lira emekli maaşıyla geçinmeye çalışacak. 4 bin lira ikramiyeyle ne yapabiliriz ki? Çocuklarımıza harçlık vereceğiz, bayramda üstlerine başlarına bir şeyler alacağız. Bayram, bilhassa dedeler ve torunlar için çok özeldir. Biz çocuklarımıza ya harçlık veremeyeceğiz ya da üstlerine başlarına bir şeyler alamayacağız. 4 bin lira bayram harçlığı, dört torunum için bile yetersiz kalıyor. Eşim ve ben hiçbir şey harcamasak bile torunlarımıza yetmez.”
Kaynak: Haberler.com
